| Logs van It's My Life |
--- Archief ---
|
Hey,,
Mijn naam is Petula en ik ben 18 jaar. ik woon in een klein dorpje in brabant. Op deze log vertel ik mijn levens verhaal.. in de hoop dat sommige mensen er iets aan hebben die zich zelf in mijn verhaal herkennen of het gwn interesant of leuk vinden om het te lezen,en natuurlijk omdat ik het zelf wil opschrijven...
verder maak ik ook logs over het dagelijks leven soort dagboek al zou ik niet elke dag er tidj voor hebben want ik heb ook nog en studie en een vriend die aandacht opeissen. hopelijk vinden jullie het leuk om mjin blog te bezoeken. Laat een leuk berichtje achter enik kom ook zeker bij jou even kijken!!! heb je nog tips voor mijn blog dan hoor ik het graag.
liefs petula..
|
13-10-2006 - Deel 2
Ik werd op 6 oktober 6 jaar  ow wat cool vond ik dat. Want ik kon nou verder op mijn andere hand tellen met hoe oud ik was 
Ik kreeg allerlei cadeautjes en er was een groot feest....
Tot ik plotseling via de post een foto kreeg van twee mensen op een kermis. Het waren een man en een vrouw. Ze stonden naast elkaar. De vrouw had een fel gekleurde egel in haar hand ( een knuffel natuurlijk) en ze had een dikke buik,, Zwanger dus. De man stond er naast.
Onder de foto stond een tekst.. wat weet ik niet meer precies, en was ook niet echt te lezen kan ik mij herinneren...
Mijn papa en mama zeiden dat het mijn biologische vader en moeder waren die in verwachting waren .. k dacht ow best maakt mij niet uit  k woon hier  ......
Een aantal maanden later nam pleegzorg contact met ons op en vertelde dat ik een broertje had gekregen ... Remco.
Ik dacht , nou dan hebben zij mij dus mooi vervangen... ze hebben gewoon een nieuwe genomen .. Maar ook voor Remco konden ze niet zorgen. Toen hebben ze hem ook afmoeten staan. Maar mijn biologische vader had nog een broer. Die had ook kinderen , 3 zoons. en daar kwam mijn broertje dus te wonen.
De man die zei dat hij mijn oom was ,, en het kon me een worst wezen WANT IK HEB AL EEN FAMILIE !!!,, wou mij graag ontmoeten ...
Dus wij gingen naar de plek waar we hadden afgesproken. En daar lag een klein hummeltje wat mijn broertje moest voorstellen. Ik mocht hem ook nog vast houden. Ik vond het maar een rare bedoeling. Toen we naar huis gingen kreeg ik nog een knuffel mee EN HET WAS DIEZELFDE EGEL waar kwam die nou vandaan ....
Weer kwamen er mensen langs die van de pleegzorg waren of maatschappelijk werkers. Mijn '' oom'' wou graag contact met mij , want hij zei dat hij al 6 jaar naar mij zocht, ik had er geen zin in , maar ja dan moet het maar, dus we hadden een bezoeks regeling gemaakt, ik zou bijna elke zaterdag daar heen komen ''jeeeej ''? Mijn broertje werd groter en groter ... en hij was niet bepaald mijn soort mens.... die oom en tante ook niet echt bepaald. Er woonde ook een opa en oma tegen over , die waren blijkbaar de ouders van mijn vader. Daar ging ik liever naar toe , die waren tenminste aardig, en probeerde mij niet omtekopen door kleine hondjes katjes of hamsters die ik wel mocht hebben. Elke keer als ik daar naar toe kwam werd ik over laden met tassen snoep en cadeautjes, dat vond ik natuurlijk niet erg kom op ik was 6 
Na maten ik ouder werd hoe vervelender ik het vond als ik daar naar toe moest. dagen van te voren begon ik te huilen dat ik niet wou en ik wou al helemaal niet in de auto daar naar toe. Papa en mama vertelde het vervolgends de avond van te voren zo dat ik er me niet zo lang van te voren druk om kon maken. papa en mama vonden het ook niet leuk om er heen te gaan en ik ook niet . eigenlijk deden we het alleen voor die oom en tante. ze zei den dan wel dat mijn broertje het leuk vond als ik kwam maar toen hij ook ouder was ging hij gwn met vriendjes spelen en dan zat ik er gewoon maar een beeetje bij.
Op een gegeven moment gingen mijn ouders weg als ze me daar brachten en brachten die ''oom en tante '' mij weer naar huis. Dat vond ik al helemaal verschrikkelijk, omdat ik bang was dat ze me nooit meer terug zouden brengen. Dus had ik liever dat papa mij ook weer opkwam halen. En dan zei ik stiekem .. papa kom maar gwn wat vroeger hoor !!! 
Toen ik een jaar of 9 was mocht ik eindelijk 1 keer in de maand komen. ook al wou ik dat niet . die mensen van de pleegzorg wouden dat ik contact hield met mijn broertje omdat het goed voor later zou zijn ..
ik had geen behoefte aan hem en hij niet aan mij. De pleeg zorg wou niet naar mij luisteren en als ik zei dat ik niet wilde negeerde ze dat gewoon. Hun plicht is dat ze zo'n goed mogelijke jeugd voor me zouden regelen. Nou dat hebben ze dus niet gedaan. Ze hebben me gedwongen om daar heen te gaan. ik vond het vreselijk. De familie waar ik uit kom is heel anders waar ik nou in leef. Het is een familie met tato's en kilos goud om de nek en ze wonen in een sta woonwagen, ik vind ze behoorlijk crimineel.
Toen ik op een zaterdag weer bij die mensen binnen kwam zat er een vreemde man voor mij in de huiskamer.. ik bleef een beetje achter mij moeder staan omdat ik niets moet hebben van mensen die ik niet ken.
Het bleek mijn vader te zijn. Ook hij had tattoages ook had hij op zijn hand mijn naam en de naam van mijn broertje laten tattoeeren. in zijn nek heeft hij een spin. Zijn haar is lang en zwart en dat had hij in een staart.
Ik dacht '' hoe kan dit nou mijn vader zijn'' ??
hij wou dat ik bij hem op schoot kwam zitten en na enige twijfel ging ik op het puntje van zijn knie zitten en eigenlijk wou ik er ook weer gelijk vanaf.. ik keek me moeder aan en ze knipoogde en ik dacht .. zie je zij vind het ook niet leuk.
Hij kwam wel eens vaker langs en ik wist niet waarom. Op een gegeven moment moest ik mee met hem en met mijn broertje naar de speeltuin, hij dacht dat ik dat wel leuk zou vinden ,, eigenlijk niet dus , ik wou gewoon naar huis en snel ook.
Het liefste ging ik dan ook naar die opa en oma en dan keken we wat fotos en vertelde ze wat. Ze was erg ziek, iets met haar longen wat weet ik niet meer want ze is al 5 jaar of 6 jaar geleden overleden.
Op een gegeven moment hoorde ik dat mijn ''vader'' in de gevangenis was beland na iets wat hij had gedaan en dus niet mocht , ik weet alleen dat hij benzine had gestolen . dus had getankt en weg was gereden. Verder wouden ze mijn niet vertellen wat hij had gedaan.
We gingen hem opzoeken in de koepel in breda. Daar moesten we door gangetjes en allerlei poortjes lopen. Hij zat daar aan een tafel aan ee nsoort kantine. Soms mocht hij naar buiten , daar maakte hij dan misbruik van door weg te lopen. Hij moest 4 jaar lang in de gevangenis zitten, en op die leeftijd was ik zo nuchter dat ik wel kon bedenken dat je niet voor stelen van benzine vier jaar lang hoefde te zitten. Dus ik dacht, er is vast wel meer aan de hand. Hij heeft toen nog in allerlei verschillende gevangenissen gezeten in nederland en ik volgde hem door hem optezoeken.
Hij was opzich wel aardig. Hij heeft ook een ongeluk gehad, hij reed tegen een boom. Wanneer hij dat gedaan heeft is me nog niet duidelijk want toen hij in de gevangenis kwam had hij dat nog niet en nou nog wel en zit hij nog.
Maar het lijkt me niet dat je mag auto rijden als je in de gevangenis zit dus ik denk dat hij die gejat heeft.
De bezoeks regeling was ondertussen eens in de 4 maanden geworden en daar was ik blij mee. maar nog niet blij genoeg !! ik had mijn eigen familie en mijn eigen huis en eigen zussen en eigen alles ! ik hoefde hun niet,, terwijl ik mijn broertje wel grappig vond. hij lijkt op me.
eindelijk na heeeeel veeeeeel zeuren en na jaren lang wachten was het dan eindelijk zo ver !! ik hoefde er niet meer heen, maar mijn broertje moest ik wel blijven zien ... We gingen samen met onze maatschappelijk werkers naar de bios of naar de film of bowlen. en dan brachten ze ons weer thuis.
-------------------------------------------------------------------------------------------------
Next time ...... opbezoek in tbs kliniek,,,,,,
Gepost door: op 13-10-2006 om 14:15
|
|
11-10-2006 - Deel 1,,
Hallo,,
Mijn naam is Petula, ik ben nu 18 jaar.
Mijn verhaal begint 18 jaar geleden. Ja,, toen werd ik geboren Dit verhaal bestaat uit delen. Tussen de delen door zijn er ook nog andere logs, je herkend het volgende deel aan ''deel en vervolgnummer''..
Ik ben geboren in het ziekenhuis van Breda. Ik heb toen een bandje om mijn pols gehad en die hebben ze toen om de pols van een knuffel gedaan die ik heb gekregen bij mijn geboorte. Op dat bandje staat : knuffel van petula teske.
Mijn moeder (A )was nog maar net jarig geweest en ze kreeg mij. Ze is toen 17 jaar geworden. Ze was een tiener moeder. Ze woonde eigenlijk op straat. Ze kon niet voor mij zorgen. Ze nam mij vaak mee in een boodschappentas naar een café waar ze dan wat ging drinken, ook zat ze aan de drugs. Mijn vader(L) kon ook niet voor mij zorgen.
Na twee weken haalde de kingerbescherming mij daar weg. Ik werd in een crisis gezin geplaatst. Maar daar kon ik niet blijven, want ze hadden tegen dat gezin gezegd dat ze mij moesten behandelen als hun eigenkind, maar zich niet aan me mochten hechten, dat is natuurlijk een van de meest moeilijkste opgaven die er bestaan !! Het crisisgezin had zich wel aan mij gehecht en ik moest dus naar een ander crisis gezin.
Toevallig had nog een gezin zich opgegeven om een crisis gezin te worden. Daar werd ik toen in geplaatst. Ook hun kregen de zelfde opdracht om voor mij te zorgen als hun eigen kind maar zich niet aan me te hechten. Ze hadden een afspraak gemaakt met mijn moeder maar ze kwam niet. Ze zouden haar dan gaan leren hoe ze voor mij moet zorgen en als ze dat dan goed kon mocht ik weer met haar mee naar huis. Ze hebben diverse afspraken gemaakt , maar ze kwam nooit op een afspraak, en lied ook niets meer van zich horen. Na een tijd hebben ze het maar opgegeven. En ik bleef gewoon in dat gezin. Het gezin bstond uit een Vader een Moeder en die hadden 3 kinderen, alle 3 waren het meisjes. Ze zagen mij als hun dochter of zus. Ik zag hun als Mijn vader(D) moeder(H) en zussen.
Ook mijn vader lied niets meer van zich horen.
In de zoveel tijd kwam er iemand langs van de organisatie '' Pleegzorg''
ze hadden daar de voogdij opmij. Want het gezin waar ik nou zat mochten de Voogdij niet over mij hebben omdat mijn biologische ouders dat niet wouden.
Ze kwamen dan kijken hoe het met me ging en hoe mijn plaats was in het gezin. Ik was gewoon een lieve baby. Al had ik er wel een trauma aan over gehouden. Ik kan niet alleen gelaten worden, dan raak ik in paniek, bang voor dat ik weer in de steek gelaten zou worden. Als mijn moeder ( H,pleegmoeder) mij op bed legde begon ik heel erg te huilen als ze weg was. Ik hield dan ook echt niet meer op, ik hield alleen op als ze net zo lang naast mijn bed bleef zitten tot dat ik in slaap viel, dat deed ze dan ook.
Als ik met mijn moeder(H) naar de winkel ging, en ze lied me even alleen raakte ik in paniek , dat ik haar kwijt zou raken, dat ze me achter zou laten en nooit meer terug zou komen. Dus bleef ik altijd achter dr aan lopen.
Dit trauma zou nooit meer verdwijnen.. natuurlijk wel dat ik alleen kan gaan slapen en dat ik niet bang ben in winkels. Het is nou ook een soort claustrofobie geworden. Als het ergens onbekend is ga ik ook niet alleen. Ik blijf altijd kijken of k iemand zie en als ik iemand kwijt ben raak ik nogsteeds in paniek...
Het ging een hele tijd goed met me. En ik werd ouder. Mijn nieuwe ouders vertelde me van kleins af aan dat ik niet bij hun geboren was maar net zo goed hun dochter was als de andere 3 meiden.
Ik ken ze niet anders als mijn ouders en als mijn zussen. Ik noem ze vanaf nu ook in mijn verhaal papa en mama en zussen.
--------------------------------------------------------------------------------------
LEES DE VOLGENDE KEER VERDER!! 
Ik werd zes jaar...
En toen kregen we bericht van een man die beweerde dat hij mijn oom was en dat hij mijn broertje in huis had.... huh broertje ?????????
------------------------------------------------------------------------------------
Gepost door: Just_me18 op 11-10-2006 om 16:15
|
|
|
